20 تير 1396 - 17:46
کد مطلب: 18502
دریغ از یک زمین خاکی در نوغاب هندوالان

به گزارش وحدت درمیان، به نقل از روزنامه خراسان جنوبی ، نوغاب هندوالان روستایی 4 هزار نفره از توابع شهرستان درمیان است و با این که عنوان بزرگترین روستای استان را از لحاظ جمعیتی یدک می کشد اما سهم آن از نظر تجهیزات و فضاهای ورزشی تقریبا صفر است .

این روستای مرزی که بیشتر جمعیت آن را جوانان تشکیل می دهند از کمترین امکانات ورزشی و تفریحی هم برخوردار نیست .

در حالی که سالن ورزشی آن از 9 سال پیش کلنگ زنی شده و نیمه تمام باقی مانده است اما موج علاقه به ورزش با همه کمبود ها نه تنها فروکش نکرده است بلکه دوست داران ورزش به انحای مختلف آن را انجام می دهند.

آن ها از روی اجبار یا مسیر 15 کیلومتری تا اسدیه مرکز شهرستان برای تمرین و حضور در کلاس های ورزشی را هر روز طی می کنند و خطرات این مسیر را به جان می خرند و یا با حداقل ها و به امید نگاه مسئولان روزگار می گذرانند .

جوانان ورزشکار به عنوان نمونه در کف سالن نیمه تمام روستا فضایی را با همت و بضاعت خود برای والیبال مهیا کرده اند و دست از ورزش نکشیده اند.

مشکلات نبود امکانات ورزشی برای خیل علاقه مندان روستا باعث شده تا برای رساندن خواسته های خود به گوش مسئولان سراغ روزنامه خراسان جنوبی بیایند تا بلکه نوشته ای از وضعیت آن ها ، کمی نگاه مسئولان را به این روستای بزرگ مرزی و پر جمعیت معطوف کند .

سالن نیمه تمام
«روستا حتی زمین ورزشی خاکی ندارد سالن ورزشی هم که با پیگیری های اهالی 9 سال پیش مصوب شد نیمه تمام مانده و از سال گذشته به حال خود رها شده و با توجه به روند لاک پشتی پروژه ها و تزریق کم اعتبارات مشخص نیست چه زمانی به بهره برداری برسد.» یکی از جوانان عضو تیم فوتسال نوغاب هندوالان این را در تماس تلفنی با تحریریه خراسان جنوبی می گوید و از این که مکانی برای تمرین اعضای تیم در روستا وجود ندارد، گلایه می کند و این که جوانان روستا مجبورند برای تمرین به اسدیه یا درخش بروند.

«سلیمی» با بیان این که به دلیل بعد مسافت بیشتر بازیکنان با موتور در این مسیر رفت و آمد دارند به چند مورد تصادف جوانان روستا در این مسیر اشاره می کند که برای استفاده از امکانات ورزشی اسدیه در این مسیر درگیر سوانح شده و برخی دچار شکستگی دست و پا شده اند.
به گفته وی با وجود جمعیت بالا امکانات ورزشی روستا صفر است و سالنی هم که قرار بوده در این روستا ساخته شود یک سالی است به صورت نیمه کاره رها شده است.

وی ادامه می دهد: بر اساس قول مسئولان قرار بود این سالن بهمن ماه سال گذشته به بهره برداری برسد اما هنوز هیچ خبری نیست.
به گفته وی با وجود جمعیت بالای جوانان و علاقه مندی آن ها به حضور در میدان های ورزشی به دلیل کمبود تجهیزات فعالیت های ورزشی در روستا کم است و بیشتر در مناسبت های مختلف آن هم مسابقات اندکی برگزار می شود.

ورزش در حمام روستا
یکی دیگر از ورزشکاران که از وضعیت امکانات ورزشی نوغاب هندوالان گلایه دارد می گوید: حمام روستا خانه ورزش شده و فقط یک میز پینگ پنگ مستهلک در آن وجود دارد . به گفته «خسروی» استعدادهای خوب و علاقه مندان زیادی در رشته های مختلف ورزشی این روستا وجود دارند اما به دلیل نبود امکانات و تجهیزات بیشتر این استعدادها هدر رفته و سازمان دهی نمی شوند.

یکی از والیبالیست های روستا هم با اشاره به نبود مکانی برای تمرین تیم های ورزشی می گوید: کلنگ یک سالن ورزشی در روستا زده شده و حتی سقف آن هم کار شده اما کف و دیوار چینی آن باقی مانده است و وضعیت موجود مناسب برای تمرین نیست. وی ادامه می دهد: با توجه به نبود مکان برای تمرین و سختی رفت و آمد به اسدیه اعضای این تیم تصمیم گرفتند با هزینه خود گوشه ای از کف سالن را به اندازه یک زمین والیبال برای تمرین سیمان کنند تا سقفی بالای سرشان باشد و از باد و گرمای آفتاب در امان بمانند. به گفته وی از زمانی که این مکان آماده شده ورزشکاران روستا هر روز در این مکان تمرین می کنند.

یکی دیگر از ورزشکاران نیز می گوید : حتی زمین خاکی در روستا برای تمرین وجود ندارد و یک تکه زمینی را فقط مسطح کرده اند اما تیرک دروازه در آن وجود ندارد. به گفته وی با وجود پیگیری های متعدد مسئولان روستا و شهرستان هیچ گونه اقدامی برای تکمیل زیرساخت ها در این روستا نمی کنند و کمکی از سوی آن ها برای رونق ورزش در روستاها انجام نمی شود.

تسریع در تکمیل

نماینده ورزش روستای نوغاب هندوالان با اشاره به مشکلات ورزشکاران این روستا می گوید :کلنگ سالن ورزشی در حال احداث روستا سال 87 به زمین زده شده و سال 94 عملیات اجرایی آن شروع و بتن کف ، اسکلت و سقف آن تکمیل شده اما هنوز دیوار چینی آن از 3 متر به بالا و کف این سالن باقی مانده است. «شبان» پیشرفت فیزیکی سالن روستا را حدود 45 درصد اعلام می کند و می افزاید: هر سال اعتباری به این سالن اختصاص می یابد اما تخصیصی در کار نیست.

وی با اشاره به نبود حتی زمین روباز ورزشی استاندارد در روستا ادامه می دهد : زمینی سال ها پیش به این منظور اختصاص یافت و برای تسطیح آن هم حدود 27 میلیون تومان اعتبار در نظر گرفته اما فقط 5 میلیون آن هزینه شد و به دلیل تخلفاتی از سوی پیمانکار هنوز پرونده این زمین در مراجع قضایی در جریان بوده و زمین هم به حال خود رها شده است. او به کمبود تجهیزات نیز اشاره می کند و می گوید : یک میز تنیس 9 سال پیش به خانه ورزش روستا داده شد که آن هم به دلیل جا به جایی های متعدد مستهلک شده است.

به گفته وی خانه ورزش روستا ابتدا در یکی از انبارهای زرشک تعبیه شده بود که در زمان بهره برداری از زرشک ها باید تخلیه می شد به همین دلیل بعد از آن به مکانی که مربوط به موتورهای قدیم برق روستا بود انتقال یافت که مشکلاتی در این مکان نیز به وجود آمد و در حال حاضر در حمام روستا که آن هم شرایط مساعدی ندارد و سقف آن نیاز به تعمیر دارد قرار گرفته است .

تجهیزات محدود

به گفته وی امکانات ورزشی محدودی در اختیار ورزش این روستا قرار گرفته و اهالی حتی از نظر امکانات اولیه نظیر توپ با مشکل روبرو هستند.
وی با اشاره به این که تاکنون کمک قابل توجهی از سوی مسئولان استان به ورزش این روستا نشده است ادامه می دهد : زمان مراجعه به ورزش و جوانان شهرستان برای جذب کمک همیشه نبود اعتبار بهانه شده طوری که به جز یک تور در 3 سال گذشته هیچ امکانات دیگری نداده اند.
وی به فعالیت ورزشکاران روستا در رشته های فوتسال ، والیبال، تنیس روی میز و تیراندازی اشاره و اضافه می کند: 2 تیم از روستای نوغاب در لیگ شهرستان و نماینده ای هم در مسابقات والیبال شهرستان داریم که به صورت مداوم در این مسابقات حضور دارند.

وی به این نکته هم اشاره می کند که با توجه به محرومیت منطقه هزینه کرد خانواده ها در ورزش به ندرت اتفاق افتاده و به همین خاطر حتی ورزشکاران برای پرداخت حق بیمه ورزشی خود با مشکل رو به رو هستند.
به گفته وی علاوه بر این هزینه ها خیلی بالا است و باید ورزشکاران هزینه لباس ، سالن و کرایه ایاب و ذهاب را خودشان پرداخت کنند.

تاکید بر حمایت
وی با تاکید بر حمایت مسئولان برای رونق ورزش روستاها می گوید: همیشه بحث حمایت از ورزش روستاها مطرح می شود اما در عمل این گونه نبوده و مشکلات متعددی در این زمینه وجود داشته و دارد و انگار قرار نیست که این مشکلات تمام شود.

به گفته «شبان» نوغاب هندوالان با جمعیت بیش از 4 هزار نفر بزرگترین روستای استان است و با این جمعیت بالا امکانات به خصوص امکانات ورزشی در این روستا آن طور که باید مورد توجه قرار نگرفته طوری که باید سال ها قبل سالن ساخته می شد اما هنوز بعد از سال ها پیگیری هیچ فضای ورزشی نداریم.

وی ادامه می دهد: بیشتر جمعیت روستا را جوانان تشکیل می دهند که بسیاری از آن ها به دنبال ورزش اند اما به دلیل نبود فضای تمرین باید فاصله 15 کیلومتری اسدیه را بپیمایند که در این مسیر برای چند نفرشان حادثه رخ داده و زمینه دلسردی برخی جوانان از ورزش به گونه ای فراهم شده است.

به گفته وی با توجه به مرزی بودن منطقه و به منظور جلوگیری از آسیب های اجتماعی نظیر اعتیاد مسئولان شهرستان و استان باید با اختصاص اعتبار هر چه سریع تر نسبت به تکمیل سالن روستای نوغاب اقدام کنند. وی می افزاید: بازیکنان با استعدادی در این روستا وجود دارند که با حمایت می توانند رشد کنند و بر این اساس لازم است مسئولان نگاه ویژه ای به این خطه داشته باشند.

کمبود اعتبار
مسئول ورزش و جوانان درمیان با اشاره به کمبودهای اعتباری در خصوص تکمیل پروژه های نیمه تمام می گوید : در صورت تامین اعتبار به طور حتم سالن نوغاب جزو پروژه های اولویت دار بوده و در اسرع وقت تکمیل خواهد شد .«سیادت» ادامه می دهد: سال جاری نیز برای آن اعتباری در نظر گرفته شده که در صورت تخصیص پروژه ادامه خواهد یافت.

به گفته وی به جد تامین اقلام ورزشی نظیر میز تنیس ، دارت ، فوتبال روی میز و.... با هدف توسعه ورزش روستایی و افزایش کیفیت خانه های ورزش روستایی پیگیری می شود که البته تامین این ها هم در صورت تامین اعتبار از سوی مسئولان اداره کل ورزش وجوانان و مقامات کشوری است.
وی با اشاره به موقعیت خاص درمیان به لحاظ وجود مرز مشترک با افغانستان، بازارچه‌های مرزی و .... بر توسعه زیرساخت‌های فرهنگی و ورزشی تاکید کرد.
انتهای پیام/

دیدگاه‌ها

روستای نوغاب با این جمعیت بالا که در حد جمعیت شهری است این حقش نیست مسئولان برای گازکشی روستا هم اقدامی بکنند

نظر شما

آخرین عناوین

پربازدیدترین خبرها